Magistraal

 

Jij kunt het zien! Het magische eiland Magistraal dat al eeuwen bestaat. Laat ik me eerst even voorstellen. Mijn naam is Vladiron Condo. Wees niet bang voor mijn vleermuishoofd, grote lijf en vier vleugels. Ook al ben ik een alleseter, mensenvlees eet ik liever niet. Ik ben trouwens bijna afgeslacht zoals mijn ouders, maar gered door wildeman Thijs. Wie dat is? Een grote donkere man, eigenaar van de Gouden Vlo. Wat een Vlo is? Onder andere een vervoermiddel. Klim maar op mijn rug, mits je geen hoogtevrees hebt. Klem je benen goed vast, ik kan wel wat hebben. Ik laat je niet vallen.

Zit je goed? Daar gaan we.

Je ziet de oneindige zee met onweersflitsen over het water. Dat komt door het Genootschap van Balans. Je ziet ze niet, maar zij ons wel. Bovenop een rotspartij op het strand is de begraafplaats. De oude rossige magiër Mateo Minto kan helaas niet iedereen terug uit de dood halen.

We gaan de rechterkant van het eiland bekijken. Roodgebladerde bomen domineren Helios, het dorp waar Jeremy Jago woont. Je ziet de dierenvelden, akkers en meren en ook Kameleonwaggels: pinguïndieren die de kleur van hun omgeving aannemen.

Ergens tussen de bomen is de doorgang naar de Andere Kant, de niet-magische wereld. Waar? Sommige dingen moeten geheim blijven.

 

Via de heuvel kom je bij de houten, in de natuur opgaande huizen van de Heliossers. Langs de muren groeien levende planten. Kijk, kinderen werpen hun stralen. Alleen kinderen hebben wit, dus zie je een volwassene een witte straal gebruiken: foute boel. Goed en kwaad, ook op Magistraal. Mogelijk zien we meer gekleurde stralen uit vingers, handen of polsen schieten.

Zie je die lelijke fontein met bovenaan de groteske vis die gekleurd water spuit? Een paarse straal knalt er net tegenaan. Jeremy, de enige in Helios met paars, die de fontein probeert weg te krijgen. Zal ik het geheim van de fontein onthullen? Nee, het mag niet. Wat die gekleurde stralen betekenen? Je weet het wel, dat is nu magie!

 Het langwerpige gebouw is de Kleunwinkel. Ook magiërs houden van shoppen. Dat zal de reden zijn dat ze een winkelstraat gaan bouwen. In het houten vierkanten gebouwtje aan het eind van Helios wordt onderwijs gegeven. Dat is voor Jeremy niet echt goed afgelopen. Niet verder vertellen, hoor. Dat vindt hij niet zo leuk. Kom, we gaan verder. Nee, ik laat je niet vallen.

 Aan de linkerkant van het eiland ligt Tempore. Strand, groengebladerde bomen, diverse groentetuinen en vee, magiërs in een witte mantel, allen blond met blauwe ogen. Zie je ze? Ze wonen in grothuizen.

De ingang van het Hospitaal is die uitstekende sobere grot, helemaal aan de rechterkant van Tempore. Het meest bizarre ziekenhuis ooit. Die rare Allopaten werken onder de grond. Ik vlieg even een stukje verder, want we zijn door enkele Temporenaren gezien. Alsjeblieft zeg. Niet zwaaien! Nee, ik laat je niet vallen.

 

Aan de achterkant van Magistraal, in een dal, ligt Zitana. Zitanezen houden van duisternis, dood en verderf. Griezelig hè? Vraag dat maar aan Jeremy en zijn vrienden. Heerser Maximus Grameldi wenst geen kleur in Zitana. Ja ja, ik zie de gekleurde mus ook die naast ons vliegt. Dat is Montse, in vogelgedaante. Hij wordt nerveus als we boven Zitana vliegen, we moeten opschieten.

In het lichtgroene gedeelte achterin woont de arme tak, de stumpers. Zie je dat niet? Nee, dat wil Maximus dan ook niet. De school Maximaal kun je ook niet zien, net zomin als de Mutant. Je ziet weinig door die duistere laag op de bladeren. Wie een Mutant is? De conciërge van Maximaal. Gespierd, knobbelig en blauw. Hij heeft zelfs een oog op zijn achterhoofd. Vraag maar aan Jeremy en zijn vriend Semi wat er gebeurt als hij je te pakken neemt. Hij heeft de vrije hand…

Het Kronkelkanon? Daar heb je dus over gehoord? Niet te zien, sorry. Het is een wit huis dat achter Maximaal tussen rotsen staat. Het huis leeft en beweegt. Doodeng.

Achter Zitana glinstert het Glasbos. Hoe je daarin komt? Vraag dat ook maar aan Jeremy Jago.

Er is een belachelijke hangbrug meters boven de grond. Die wordt bewaakt door een tweekoppige griezel die je Zitana niet zomaar laat betreden. Het roodharige wezen met grote slagtanden naast hem is een Monstricore. De zwarte rook die vorm aanneemt? De Fabiecore. Die trekt de scheuren in je lijf met zijn witte doordringende ogen. Ze zijn wel present zeg. Je zou haast denken… Zie je die zwarte, witte en brandende bollen? De inktzwarte en grijze stralen? Lichthinders. Inderdaad, de jeugd van Zitana kan vliegen. We moeten nu dus echt vertrekken. Ho, blijf zitten, geen paniek. Nee, ik laat je niet… Oh, laat ik je toch vallen. Sorry. Mateo Minto haalt je wel terug zolang je levenslijn niet is verbroken…